ΕΡΩΤΗΣΗ ΣΤΟΝ ΨΥΧΟΛΟΓΟ: Νιώθω ότι κανείς δεν με αγαπά, τι φταίει;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Όταν οι γονείς συντονίζονται συναισθηματικά με το παιδί και ανταποκρίνονται στις ανάγκες του, τότε το παιδί νιώθει αρκετά ασφαλές ώστε να εξερευνήσει τον κόσμο, να εμπιστευτεί, να νιώσει αποδοχή, να μοιραστεί σκέψεις και συναισθήματα.

Οι ζεστές σχέσεις στο οικογενειακό περιβάλλον οδηγούν σε ένα ασφαλή δεσμό (secure attachment). Ο δεσμός αυτός βοηθά τον ενήλικα αργότερα να αναπτύξει υγιείς και στενές σχέσεις χωρίς τον παράλογο φόβο της εγκατάλειψης ή της απόρριψης.

Η έλλειψη στοργής καθώς και η στέρηση προστασίας στην παιδική ηλικία μπορεί να οδηγήσουν σε ένα αίσθημα βασικής συναισθηματικής ανασφάλειας στο άτομο.

Στην περίπτωση που τα συναισθήματα του παιδιού δεν αναγνωρίζονται, ούτε επιβεβαιώνονται από το πρόσωπο με το οποίο έχει αναπτύξει προσκόλληση, το άτομο ενδέχεται να νιώσει κενό, ελλιπές. Το παιδί καθρεφτίζεται στα μάτια των γονιών του.

Η έλλειψη αγάπης μέσα στην οικογένεια θα καθρεφτίσει το αίσθημα αναξιότητάς του. Ο «εκτοπισμός» από ένα αγαπημένο γονικό πρόσωπο μπορεί να διαμορφώσει την πεποίθηση ότι δεν υπάρχει αρκετή αγάπη διαθέσιμη για αυτό.

Το άτομο αυτό στην ενήλικη ζωή του αναζητά ασταμάτητα «αποδείξεις αγάπης». Ανησυχεί διαρκώς μήπως οι άλλοι δεν το εκτιμούν ενώ εξαρτάται υπερβολικά από την αποδοχή και την αναγνώριση των άλλων. Είναι επιρρεπές στο να βιώνει έντονα αρνητικά συναισθήματα και η αυτοπεποίθησή του είναι χαμηλή.

Είναι σημαντική η αναγνώριση των εμπειριών του παρελθόντος που μεταφέρονται και αναπαράγουν δυσλειτουργικά μοτίβα στο παρόν κάνοντας το άτομο υπερευαίσθητο ή και απαιτητικό σχετικά με τις συναισθηματικές ανάγκες του.

Η Δήμητρα Τσώλα είναι Ψυχολόγος, Ψυχοθεραπεύτρια. Συνεργάτης του Ψυχοθεραπευτικού Κέντρου – Πολυχώρου Animus Corpus

*Περισσότερες πληροφορίες για τις παροχές υπηρεσιών του Animus Corpus, καθώς και για το βιογραφικό της Ψυχολόγου, στην ιστοσελίδα www.animuscorpus.gr

(307)