Το βότανο που ανακουφίζει από την ήπια κατάθλιψη

Το έχετε, φαντάζομαι, κι εσείς παρατηρήσει. Κανέναν ρόλο δεν παίζει αν είναι Δευτέρα πρωί ή Παρασκευή βράδυ, τις περισσότερες φορές στον φούρνο ή οπουδήποτε αλλού βρεθείς, κατά την αποχώρησή σου σε αποχαιρετούν με ένα ενθουσιώδες «καλή συνέχεια!». Τις πρώτες φορές που το άκουσα, άνοιγα, βλακωδώς, κουβέντα. «Δηλαδή δεν σταματά ποτέ, έστω για λίγο, το κυνηγητό; Δεν θα ήταν προτιμότερη μια απλή “καλημέρα” ή ένα “καλή ξεκούραση”;» Με αντιμετώπιζαν με αμήχανα χαμόγελα, αναμενόμενο φυσικά· στο ματς «κοινοτοπία εναντίον λογικού επιχειρήματος» οι σώφρονες ποντάρουν στον άσο. Καταπίνω λοιπόν, πλέον, αδιαμαρτύρητα την ευχή-κατάρα και μόνο αν τύχει να ’χω κέφια εκτοξεύω ως αντιχαιρετισμό ένα «τη φιδότρυπα πρόσεχε!» ή κάτι άλλο εξίσου σόλοικο. Με τα καλαμπούρια όμως δεν ξορκίζεται η πραγματικότητα, της οποίας μάλιστα το δάγκωμα αγριεύει τελευταία. Είναι αδιαμφισβήτητο ότι στις συνθήκες αδιάκοπου άγχους και πυρετώδους ανταγωνισμού που επικρατούν στη σύγχρονη κοινωνία, ο ψυχισμός των πιο ευαίσθητων αργά ή γρήγορα λαβώνεται. Ακόμα και οι εγγενώς πιο θωρακισμένοι πλήττονται όμως, ιδιαίτερα τώρα που δυναμώνουν οι πολεμοκάπηλες ιαχές και οι συγκρούσεις στον πλανήτη μας διαρκώς κλιμακώνονται. Και κάπως έτσι φτάσαμε στο σημείο να ζούμε, σύμφωνα με τους ειδικούς, στον «αιώνα της κατάθλιψης» και να παρατηρείται μια ανησυχητική τάση στην αύξηση του ποσοστού των ανθρώπων που πάσχουν από τούτη την ψυχική νόσο. Τα αντικαταθλιπτικά κάνουν χρυσές δουλειές, οι ψυχοθεραπευτές ομοίως, ωστόσο υπάρχουν απλούστερες λύσεις για τις πιο ήπιες περιπτώσεις. Η γυμναστική και το καθημερινό περπάτημα λειτουργούν άριστα, ενώ επίσης πολύ χρήσιμη –δεν θα σταματήσω ποτέ να το κηρύσσω– αποδεικνύεται η κηπουρική, καθώς συνδυάζει τη σωματική δραστηριότητα με την ευεργετική σύνδεσή μας με τη μητέρα Φύση.

Την εποχή που πέρασα μέσα στο «μαύρο σύννεφο», γνώρισα ένα πολυδύναμο βότανο που με βοήθησε να βγω μια ώρα αρχύτερα. Πρόκειται για το βαλσαμόχορτο (Hypericum perforatum), έναν αρκετά κοινό σε ξερότοπους της χώρας μας χαμηλό θάμνο. Ο λαός μας το ονομάζει επίσης σπαθόχορτο, επειδή σε παλαιότερες εποχές αξιοποιούσε τις επουλωτικές και αντισηπτικές ιδιότητές του για να θεραπεύει τις πληγές που προκαλούσαν τα αγχέμαχα όπλα. Με το μούλιασμα των ανθισμένων κορυφών του σε ελαιόλαδο παρασκευάζεται το βαθυκόκκινο σπαθόλαδο ή βαλσαμέλαιο, που καταπραΰνει τα εγκαύματα και θρέφει τις πληγές. Η χρήση του, ακόμα και σήμερα, είναι αρκετά διαδεδομένη. Τις τελευταίες δεκαετίες τεκμηριώθηκε ότι το βαλσαμόχορτο ανακουφίζει από την ήπια κατάθλιψη και μετριάζει την ένταση της εποχικής (χειμερινής κατά κανόνα) συναισθηματικής διαταραχής. Έτσι βρίσκεται στις πρώτες θέσεις της λίστας με τα βότανα που πραγματοποιούν παγκοσμίως τις υψηλότερες πωλήσεις. Ως φυτικό γιατρικό που είναι, δεν επιδρά ασφαλώς αμέσως· χρειάζεται λοιπόν καθημερινή χρήση και υπομονή περίπου δύο εβδομάδων για να γίνει αντιληπτή η ευεργετική του επίδραση. Σε όποια μορφή και αν το χρησιμοποιεί κανείς, ως έγχυμα δηλαδή, κάψουλα, ταμπλέτα ή βάμμα, δεν εμφανίζει παρενέργειες. Η χρήση του πάντως αντενδείκνυται στις εγκύους, ενώ επίσης πρέπει να αποφεύγεται σε περίπτωση που γίνεται λήψη ψυχοφαρμάκων, αντισυλληπτικών και αντιπηκτικών φαρμάκων. Χρειάζεται επίσης προσοχή ώστε η χρήση του να μη συνδυάζεται με παρατεταμένη έκθεση στον ήλιο, αλλιώς είναι πιθανό, ιδιαίτερα σε άτομα με ανοιχτόχρωμη επιδερμίδα, να προκαλέσει δερματίτιδα.

Ο λαός μας το ονομάζει επίσης σπαθόχορτο, επειδή σε παλαιότερες εποχές αξιοποιούσε τις επουλωτικές και αντισηπτικές ιδιότητές του.

Το βαλσαμόχορτο είναι ένα ωραιότατο, ειδικά στην άνθισή του, πολυετές φυτό, το οποίο λόγω της ανθεκτικότητάς του προσφέρεται για καλλιέργεια στον κήπο, αλλά και σε μεγάλη γλάστρα. Η καλύτερη εποχή για τη μεταφύτευση των σπορόφυτών του, τα οποία δεν θα δυσκολευτείτε να προμηθευτείτε ψάχνοντας στο διαδίκτυο, είναι στα μέσα της άνοιξης. Προτιμά ηλιόλουστες θέσεις, χώμα που στραγγίζει καλά και τακτικά ποτίσματα τους πρώτους μήνες της ζωής του. Το μόνο που χρειάζεται έπειτα ώστε να διατηρηθεί σε άριστη κατάσταση είναι η λίπανση με λίγη κοπριά στα τέλη του χειμώνα και μερικά σκαλίσματα για την αντιμετώπιση των ζιζανίων κάθε άνοιξη.

πηγή: kathimerini.gr