Αν η σχέση σου είναι κακή… φύγε!

Γράφει η Κατερίνα Ζαγοραίου

Δημιουργώ μια σχέση επειδή θέλω να μοιραστώ συναισθήματα αγάπης, σεβασμού, κατανόησης, επειδή είμαι ερωτευμένη και θέλω να ζήσω τον έρωτα μου με τον σύντροφο μου, επειδή θέλω να είμαι ευτυχισμένη.

Σε καμία περίπτωση δεν κάνουμε σχέσεις για να ταλαιπωρούμαστε, να στεναχωριόμαστε, να περνάμε χειρότερα από ότι όταν είμασταν μόνοι. Και τώρα αναρωτηθείτε αν είστε ευτυχισμένοι στη σχέση σας ή αν είστε δυστυχισμένοι; Και έπειτα αναρωτηθείτε γιατί δεν φεύγετε;

Η αλήθεια είναι ότι οι άνθρωποι δύσκολα χωρίζουν ακόμη και αν δεν περνούν καλά! Οι δικαιολογίες για να παραμείνουμε μέσα σε μία κακή σχέση είναι πολλές, συνήθως μιλάμε για τα παιδιά, για τα χρήματα, για το χώρισμα των περιουσιών, για τη δύναμη της συνήθειας, για το βόλεμα και για τον κοινωνικό περίγυρο.

Η πραγματικότητα όμως είναι σύμφωνα με τους ειδικούς ότι όσοι δεν χωρίζουμε είναι γιατί δεν θέλουμε να χωρίσουμε. Δεν υπάρχει κανένας  λόγος να μένεις κάπου αν δεν περνάς καλά. 

Οι άνθρωποι που παραμένουν σε κακές σχέσεις φέρουν σύμφωνα με τους ψυχολόγους τα εξής χαρακτηριστικά:

  • Ανασφάλεια για την επόμενη μέρα.

  • Απογοήτευση και φόβο. Πιστεύουν ότι δεν θα βρούνε κάτι καλύτερο.

  • Έλλειψη αυτογνωσίας. Δεν αντιλαμβάνονται πόσο άσχημη είναι η κατάσταση που βιώνουν.

  • Έλλειψη αυτοπεποίθησης. Δεν πιστεύουν ότι αξίζουν κάτι καλύτερο.

  • Φόβο ότι θα κατακριθούν.

  • Φόβο ότι θα θεωρηθούν αποτυχημένοι.

  • Έχουν έντονο τον φόβο της μοναξιάς.

  • Δεν μπορούν να διεκδικήσουν την αγάπη και αρκούνται σε ψίχουλα.

  • Νιώθουν εξαρτημένοι από τους άλλους είτε οικονομικά είτε κοινωνικά.

  • Πολλοί έχοντας μεγαλώσει σε ένα κακοποιητικό περιβάλλον βρίσκουν φυσιολογικό να κακοποιούνται και μέσα στη σχέση τους.

ΟΜΩΣ…

μια σχέση δεν πρέπει να είναι ούτε φυλακή, ούτε ταλαιπωρία. Πρέπει σαφέστατα να δίνουμε ευκαιρίες, να είμαστε διαλλακτικοί και να σεβόμαστε τις επιθυμίες του άλλου. Αν όμως δεν αλλάζουν τα πράγματα και παραμένουμε δυστυχισμένοι σε μια σχέση τότε καλά είναι να βρούμε τη δύναμη να απεγκλωβιστούμε και αν δεν μπορούμε να το κάνουμε μόνοι μας τότε πρέπει να ζητήσουμε τη βοήθεια κάποιου ψυχολόγου.

(754)